IB World School
About Us Menu
Admission Schedule Contacts Online School
About Us
International Baccalaureate Documents and Licenses History News Announcements Careers at the School Library Admission Schedule Contacts Online School
EN toggle language
AM RU ru_flag
Login login_arrow
International Baccalaureate Documents and Licenses History News Announcements Careers at the School Library
Forgot
About Events ANNOUNCEMENTS: 2015
×

Forgot your password? Our administration department will be happy to help — please get in touch with them.

08.09.2022

Հոկտեմբերի 30: Oրը քվանտականների համար սովորական, ուսումնական երեքշաբթի էր, ինչը խախտվեց արտասովոր առաջարկով: Ավագ դպրոցի աշակերտները առաջարկում էին մի պարզ, հասարակ գործողություն` նամակ գրել Ռուսաստանում ապրող Խաչատուրին, որը  առողջական լուրջ խնդիրներ ունի: Եվ բոլորս հավաքվեցինք առաջարկի շուրջ` փոքրից մեծ, աշակերտներով, ուսուցիչներով: Աչքիս առաջ քանդվեցին մեզ բաժանող անտեսանելի գծերն ու սահմանները, բոլորս դարձանք մեկ:
    Հաճախ է այդպես լինում, երբ իսկապես որևէ պարզ և գրեթե ոչ մի ջանք չպահանջող գործը  ապրեցնում է ոչ ստացողին, այլ տվողին: Դրա համար պարզապես սեր է պետք: Դարձյալ առաջին հայացքից շատ պարզ բան, իրականում, սակայն, ամենափնտրվողը և պահանջվածը, որ յուրաքանչյուրս կուզենայինք ունենալ. սեր, որ ջերմացնում է հազարավոր կիլոմետրերի հեռավորության վրա, սեր, որ տարիք ու ազգություն չի ճանաչում, սեր, որ իրենը չի փնտրում, սեր, որ ենթադրում է ամենահամարձակ անձնազոհությունից մինչև ամենապարզ հոգատարություն՝ երկու բարի խոսք, ժպիտ, առանց ակնկալիքի աջակցություն, ինչը  չի պահանջում մեծ փողեր կամ զոհաբերություն, բայց շատ տաք է, սրտի ամենախորքերից եկած :
    Ես հավատում եմ, որ սերն էլ ալիք է, ինչպես ասենք ձայնային կամ լուսային ալիքները: Այդ ալիքները անզեն աչքով չենք տեսնում, բայց դրանք կան և մեծ արագությամբ են տեղաշարժվում: Այն սիրո չափաբաժինը, որը քվանտականները դրեցին փոքրիկ Խաչատուրին բացիկներ հղելու նախաաձեռնության մեջ, համոզված եմ լույսի արագությամբ փոխանցվեց Խաչատուրին:  
    Չէ՞ որ այդ բացիկներում ամեն մեկս մեզնից մի մասնիկ էինք դրել, որ գուցե շատերս չնկատեցինք էլ: Բայց երբ ընկերներիս և ուսուցիչներիս տեսա, թե ինչպես էին կլանված գրում, նկարում և ժպտում, ինչպես էին կենդանի «շփվում» Խաչատուրի հետ, որը նրանցից հազարավոր մղոններ հեռու էր, հասկացա, որ դրանք սովորական բացիկներ չեն: Դրանք իսկապես բժշկելու զորություն կունենան տասներկուամյա Խաչատուրին, որը առողջական լուրջ խնդիրներ ունի: Եվ այսօր, երբ մեր բացիկները Խաչատուրին փոխանցելուց անցել են օրեր, ստացվեց ավետիսը:
    «Խաչատուրի էպիլեպսիայի նոպաները նվազել են: Սա հրաշալի արդյունք է, սա իսկապես հիանալի է»,- գրում է Խաչատուրի մայրը:
    Քրիստոնեական հայտնի պատգամ կա․  «Թող ձախ ձեռքդ չիմանա, թե աջն ինչ է անում, որպեսզի երկնքում վարձք ունենաս»: Սա այն բարեգործության մասին է, երբ մարդիկ փորձում են իրենց գործով գովասանք ստանալ մարդկանցից: Մեր նախաձեռնությունը  բոլոր-բոլորին լուր է տալիս, որ մինչև երկինք հասնելը երկրում վարձք ունեցանք: Փոքրիկ Խաչատուրը մեր միասնական սիրո շնորհիվ բժշկվում է :
    Երբ արևը ժպտում է, երկնքում բոլոր ամպերը ցրվում են. ժպտա՛ և անուշ ժպիտով, ջերմությամբ ու սիրով լցրու՛ քեզ շրջապատող մարդկանց սրրտերը եւ ամպերը կցրվեն:


footer_logo
PRIVACY POLICY

© 2026 Kvant School